Nieuw zonnepaneel is opvouwbaar & transparant


Koreaanse onderzoekers uit de stad Busan

hebben een zonnepaneel gemaakt dat extreem flexibel is, semi-transparant en ook nog eens een degelijk rendement haalt. Het van perovskiet gemaakte zonnepaneel is flinterdun, maar kon in het onderzoek toch 10.000 keer gevouwen worden zonder stuk te gaan. Oplaadbare kleding en andere flexibele toepassingen liggen nu in het verschiet.
Zonnecellen van perovskiet zijn anders dan die van silicium, die nu meestal op huizen liggen. Ze kunnen flexibel zijn, doordat de structuur anders is: geen rigide cellen, maar lagen van kristallen. De Koreaanse onderzoekers voegden hier een laag van koolstofnanobuisjes aan toe, een geleidend materiaal dat de opbrengst van de panelen moet verhogen.

Het resultaat is een paneel dat voor 80 procent transparant is en een rendement van 15,2 procent haalt. Dat laatste is een record voor (flexibele) zonnepanelen met koolstofnanobuisjes erin. Het laat zien dat de technologie voor zonnecellen met perovskiet en koolstofnanobuisjes steeds beter wordt.

Opvouwbare telefoon

Daarmee komen ook allerlei toepassingen dichterbij. De onderzoekers zelf noemen de komst van flexibele elektronica in de nabije toekomst: opvouwbare telefoons en televisies bijvoorbeeld, maar ook allerlei wearables die gezondheidsdata op je lichaam meten. Deze flexibele apparaten kunnen dan (een deel van) hun stroom halen uit flexibele zonnepanelen. Daarnaast kan het handig zijn om simpel transporteerbare zonnepanelen te hebben – bijvoorbeeld op vakantie.

Er is nog een lange weg te gaan. Het gaat hier om wetenschappelijk onderzoek, en het opschalen van dit soort techniek kan lang duren. Bovendien zijn perovskiet-zonnecellen kwetsbaar voor de invloed van UV-straling en regen en kosten ze doorgaans meer geld dan silicium-zonnecellen, al is het maar omdat de productie van die cellen bijna geperfectioneerd is. Maar de voordelen van perovskiet (transparant en flexibel) kunnen voor sommige toepassingen heel belangrijk zijn.

Bron: Change.inc – Marc Seijlhouwer – 15/02/21